Blog 5 – Een tipje van de toga

Wat draag je als predikant?
Dat is een vraag die aan het einde van de predikantsopleiding gaat spelen.
We spraken er met elkaar over op Hydepark, maar ook tijdens de colleges.
Ieder had zo zijn of haar eigen afwegingen.

Voor mij was het al vrij snel duidelijk dat ik wel iets van ambtelijke kleding wil dragen. Als man kun je er makkelijker voor kiezen om gewoon je eigen kleding te dragen. Niemand kijkt er van op als je wekelijks hetzelfde pak of jasje draagt.
Als vrouw ligt dat toch anders, of je wilt of niet, er wordt toch op gelet wat je draagt en of dat niet wekelijks dezelfde jurk is.
Daarnaast heb ik ervaren dat een jurkje vaak helemaal niet praktisch is met een microfoon. Ik mis dan een zak om het zendertje in te stoppen, waardoor ik vaak noodgedwongen dan maar met het zendertje in mijn hand de kerk in loop.

Tot zover de praktische overwegingen.
Daarnaast wil je representatief voor de dag komen, sterker nog, in het ambt representeer je ook iets (of Iemand).
Ik ben opgegroeid tussen de zwarte toga’s. Voor mij (en let op: dit is dus heel persoonlijk) associeer ik de zwarte toga met een traditie die zegt wat ik als vrouw niet mag. Even heb ik overwogen om juist daarom wél een zwarte toga te gaan dragen. Maar toch past het niet bij mij.
De zwarte toga is voor mij vooral een academisch gewaad, het kleed van de leraar. Uiteraard kom ik ook als leraar, ik ben jarenlang docent geweest, ik hou van het overdragen van kennis en vaardigheden. Maar daarnaast ben ik ook herder, daarnaast ben ik ook iemand die de liturgie viert, de aanbidding leidt.  
Belangrijk om te noemen vind ik overigens dat ik de collega’s die zwarte toga’s dragen volledig accepteer en waardeer in hun keuzes. Ik heb bepaalde associaties met de zwarte toga, niet met de dragers daarvan.

Zelf heb ik een andere beslissing gemaakt.
Ik kies voor een lichte, witte toga met stola’s.
Wereldwijd staat het witte kleed voor het doopkleed.
Het nieuwe leven licht op in de witte toga van de voorganger.
De stola’s brengen kleur en symboliek in de kerk.
Voor mij zijn ze een middel, geen doel.

Een tipje van de toga

Toen mijn eigen predikant bij zijn bevestiging besloot om geen toga te dragen, schreef hij daarover een stukje. Dit leverde allerlei reacties op, van begrip, maar ook van onbegrip.
Ik realiseer mij dat mijn blog ook allerlei reacties op kan roepen, wees ook daarin open en eerlijk naar mij toe. Vragen staat vrij!

Eén antwoord op “Blog 5 – Een tipje van de toga”

  1. Matthea het zit niet in de kleding wie je bent, maar het is belangrijk dat jij je prettig voelt, het is de buitenkant en hoewel ook belangrijk, maar niet het belangrijkst. Ik vind het tot wat ik nu zie prachtig. Ik zie er naar uit om jou daar in die mooie toga te horen spreken en zingen over wat echt het belangrijkste is in ons leven.
    Ria van der Linden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *